Zou het dan toch waar zijn? Het cliché dat wij Belgen maar al te vaak het motto ‘vivre heureux c’est vivre caché’ ter harte nemen? Tijdens mijn zoektochten online vind ik prachtmerken – toegegeven – al dan niet betaalbaar, maar die zijn hier zo goed als niet te verkrijgen. Natuurlijk, de bekende merken zoals Louis Vuitton, Gucci, Prada…. vind je à volonté, maar wil je iets wat nieuw is en zich in hetzelfde segment situeert, dan lijkt het soms alsof je de melkweg af moet reizen om het aan te kopen. (Of moet het hebbeding de reis afleggen) Stoppen wij onze luxe weg? Voelen we valse schaamte? Of doen we maar alsof? Eerlijk gezegd, onze Noorderburen zijn minder hypocriet als het op het etaleren van hun luxe aankomt. Ze werken hard – ‘handel’, weet je wel – en vinden dat ze best openbaar mogen genieten van wat ze bereikt hebben. Wanneer ben je trouwens een ‘nouveau riche’ of een ’snob’?
Ik ben nog steeds niet uit deze vraag…
No Comments Yet
Nog geen reacties.
RSS met reacties TrackBack identificatie URI
Plaats een reactie
